Deze website gebruikt cookies. Door verder te surfen op deze website, aanvaardt u het gebruik van de cookies.

Meer weten over de cookies

C1 Luxembourg

Citroën C1 Luxembourg

Om de eigenschappen van de nieuwe stadsrakker van Citroën in een gepast decor te beleven, zochten we een stad waar de auto nog niet helemaal is verbannen. Het werd de hoofdstad van het gelijknamige groothertogdom.

Luxemburg stad ligt op amper 3 uur rijden van Brussel, een mooi traject om de C1 ook op de snelweg aan de tand te voelen. Bovendien valt er in deze stad heel wat te beleven en is het best handig om je met de auto van de ene trekpleister naar de andere ‘place to be’ te begeven. In vergelijking met de vorige generatie is Citroën C1 uitgerust met een nieuwe achteras, een nieuwe vering, nieuwe schokdempers en een nieuwe stabilisatorstang met grote diameter. Talloze personalisatiemogelijkheden dragen er bovendien toe bij dat het stadsauto met zijn schalkse koplampen meer lef uitstraalt. Zo heb je in de Airscape versie keuze uit een Back, Grey of Sunrise Red dak voor een beter contrast met de kleur van de wagen. De C1 laat zich daarbij ook nog eens op de spreekwoordelijke handdoek parkeren. Kortom, de betere reisgezel voor deze citytrip.

Binnenin


We waren overigens maar wat blij dat we een de Airscape versie meekregen, met een fleurig Sunrise Red canvas dak. Met zo’n mooie nazomer kan je daar volop gebruik van maken, zeker omdat het ook tijdens het rijden volledig elektrisch wordt bediend. Met een breedte van 800 mm en een lengte van 760 mm is het ook een bijzonder groot open dak gezien de compacte afmetingen van de auto. Dankzij de lucht-geluidsdeflector die zich bij de opening van het dak ontvouwt, vermindert de wervelingen van de luchtverplaatsingen binnenin aanzienlijk, wat uiteraard bijdraagt tot het akoestische comfort. Binnenin worden we meteen getroffen door de kleurige toetsen op de deurpanelen en de aangename bekleding van de boordplank.

Handgeschakelde versies krijgen ook een display op het instrumentenbord dat de bestuurder ‘adviseert’ om zo zuinig mogelijk te schakelen. Maar het meest in het oog springt de centraal opgestelde 7” touchpad. Met deze infotainment-uitrusting betreedt de nieuwe Citroën C1 de wereld van de connectiviteit. Via een aanraakscherm bedien je alle mediafuncties en beheer je diverse rijhulpsystemen, zoals de achteruitrijcamera. Vernieuwend is het multimediasysteem met zogeheten Mirror Screen technologie, waarbij je de applicaties van je smartphone (zoals navigatie en muziek) kunt dupliceren en sturen vanuit het touchpad. De nieuwe C1 kan zelfs voorzien worden van een automatische klimaatregeling. Binnentemperatuur, luchtstroom, luchtverdeling en luchtinlaat worden overeenkomstig de waarde van de geselecteerde comforttemperatuur (auto, auto soft of auto fast) automatische geregeld. Onze eerste indrukken zijn dan ook bijzonder positief. De testrit over een gemengd parcours van snelweg, provinciale baantjes en steegjes in de stad zullen die alleen maar beamen.

Onderweg


Op de heenweg over de heuvelachtige snelweg dwars door de Ardennen hebben we ruim de tijd om de trekkracht van de 1,2 liter-benzinemotor uit de Puretech-familie aan de tand te voelen. De krachtbron, die een vermogen van 82 pk combineert met een maximaal koppel van 116 Nm, houdt met gemak een constante maximumsnelheid aan, laat je nooit in de steek bij inhaalmanoeuvres op een helling en accelereert zonder morren. Het sportieve geluidje onder de motorkap nemen we er graag bij. De drie uur durende rit naar Luxemburg vloog als het ware voorbij. Citroen C1 bleek zich op de snelweg bijzonder stabiel te gedragen en dankzij het vernieuwde onderstel is het veercomfort op het hoogste niveau.

De nieuwe C1 komt ook in de stad bijzonder vlot uit de voeten. Hij rijdt vlot en is bijzonder handelbaar dank zij zijn zeer beknopte afmetingen (L 3,46m/ B 1,62m en H 1,46m) en een draaicirkel van amper 4,80 m. De elektrische stuurbekrachtiging maakt dat je hem bovendien zeer precies kunt besturen.

Ook de veiligheid werd niet vergeten, want de nieuwe C1 is voorzien van zes airbags. Bovenop een antislipregeling ‘ESP’ houdt het ‘ABS de auto bestuurbaar tijdens het remmen op glad wegdek. De remuitrusting bestaat verder uit de Elektronische Remkrachtverdeler (ERV) en de Noodremhulp (NHR) terwijl de ‘Hill Start Assist’ voorkomt dat de wagen achteruitbolt bij het wegrijden op een helling. Dat laatste is bijzonder praktisch bij het vertrekken uit ondergrondse parkings, zo mochten we ondervinden. Tot slot is de C1 ook voorzien van een detectiesysteem dat waarschuwt wanneer er iets mis is met de bandendruk.

Een gevuld programma


Luxemburg stad op een vrijdagmiddag binnenrijden, is niet meteen een sinecure en we zijn dan ook heel opgelucht vlak bij het designhotel Simoncini, waar we zullen overnachten, een openbare parking te vinden waar we onze fijne reisgezel enkele uurtjes rust zullen gunnen. Het inchecken in het hotel annex kunstgalerij gebeurt efficiënt en vriendelijk, zodat we een kwartiertje later kunnen aanschuiven voor een lichte lunch bij Cathy Goederts ‘bar à tartines’. De cappuccino smaakt al even lekker als de boterham met kip curry en het is moeilijk om niet toe te geven aan de heerlijke gebakjes die aan de andere tafels worden opgediend. Het zonnetje schijnt ondertussen uitbundig en de verkeersvrije winkelstraten lokken. Tussen de merkwinkels die je in zowat alle grote Europese steden vindt, tref je hier en daar een welgekomen uitzondering. Wij verloren alvast ons hart én een hap uit het budget in de woondecoratiewinkel van Bonn Frères en aan de juwelen bij Pomelatto. De ‘oude stad’ bruist op vrijdagmiddag van winkelende mensen met de blik op weekend, de terrasjes zitten afgeladen vol en op het populaire Place des Armes’ is een bandje aan het soundchecken. Meer hebben we niet nodig om onszelf op een glaasje lokale Riesling te trakteren. Ondertussen raadplegen we de documentatie die we in het bureau voor toerisme hebben gesprokkeld en plannen we de volgende dag. Waar we ’s avonds gaan eten, staat ook al vast, want vanuit onze hotelkamer is ons oog op de brasserie van Grand Hotel Cravat gevallen, een oerdegelijk instituut met typisch Luxemburgse gerechten zoals een ‘Liewerkniddele mit Sauerkraut’, ‘Quenelles van kalfslever’ of een ‘Gibelotte van konijn’ ofwel ‘Wëll Kanéngchen’. Zo’n avondmaal vraagt een kleine avondwandeling voor de vertering en we beslissen letterlijk en figuurlijk af te zakken naar de historische wijk ‘Grund’ in het dal van de Alzette en sinds enkele jaren ‘the place to be’ om nog een glaasje te drinken. Gelukkig is de lift die de twee delen van de stad met elkaar verbindt 24 uur op 24 ter beschikking.

De volgende ochtend wordt het tijd om onze C1 nog eens aan het werk te zetten en rijden we naar de vroegere industriële site van de brouwerij ‘Mousel et Clausen’. Deze maakt ondertussen deel uit van een bijzonder stadvernieuwingsproject waar aanvankelijk eerst horecazaken onderdak zochten, maar waar nu ook woningen worden gebouwd en kantoren zoals Microsoft een nieuw onderkomen vinden. Van aan de brouwerij begint ook een heel leuke wandeling langs de oevers van de Alzette en over de oude stadsmuren, die ons uiteindelijk in de gerenoveerde abdij van Neumünster brengt. In dit culturele centrum lopen vaak mooie tentoonstellingen en er worden ook concerten georganiseerd. Luxemburg heeft overigens een interessante concertkalender dankzij de Philharmonie die onderdak vindt in een gebouw dat ook omwille van zijn bijzonder hedendaagse architectuur een ommetje waard is. Eerst even onze C1 oppikken, want deze muziektempel ligt op de Kirchberg midden in de Europese wijk en toch wel enkele kilometers buiten het oude stadscentrum. Het inchecken in Hotel Melia Luxembourg verloopt iets minder vlot dan de dag voordien en om zich te verontschuldigen krijgen we van de receptiebediende een upgrade, letterlijk en figuurlijk, want onze kamer ligt 8 hoog en biedt een fantastisch uitzicht op de stad. We kozen dit hotel vooral omdat het zich pal naast het Mudam bevindt. Dit forum voor moderne kunst wordt overkoepeld door een glazen constructie van de Chinees-Amerikaanse architect Ieoh Ming Pei, die ook tekende voor de koepels van het Louvre. Hoe strak en koud het gebouw ook van buiten oogt, des te uitnodigend en gezellig is het van binnen. Dat geldt zeker voor de cafetaria, die werd ondergebracht onder een binnenhuisbos in textiel, ontworpen door de broers Bouroullec. De vriendelijke bediening en de heerlijke gerechtjes doen ons al vlug vergeten dat het ondertussen stortregent buiten.

In het museum zelf is er overigens voldoende te doen en te ontdekken om een hele namiddag zoet te zijn. Op www.mudam.lu leest u meer over de tijdelijke tentoonstellingen en de vaste collectie die o.a. een installatie van ‘onze’ Wim Delvoye rijk is. Verrassend, onverwacht maar boeiend, en zo zouden we dit hele weekend kunnen samenvatten.

Top