Deze website gebruikt cookies. Door verder te surfen op deze website, aanvaardt u het gebruik van de cookies.

Meer weten over de cookies

Citroën Type H wordt mobiele keuken

Citroën Type H

Mobiele pop up restaurants waarin lekkere en gezonde snack’s worden bereid, zijn op  zomerfestivals een nieuw fenomeen.

Mobiele pop up restaurants waarin lekkere en gezonde snack’s worden bereid, zijn op zomerfestivals een nieuw fenomeen. Uit ons videoverslag over het Dranouterfestival blijkt de Citroën Type H de perfecte keuken.

In de jaren ’50 was de Citroën Type H al een favoriet rijdend frietkot, maar de jongste tijd duikt hij opnieuw op als ‘snackmobiel’, zoals onlangs nog op het folkfestival van Dranouter, waar we zowaar twee exemplaren spotten. Een witte van ‘Balls & Glory’ – de mobiele spin off van de haute cuisine gehaktballenzaak van Wim Ballieu (met vestigingen in Gent, Brugge en Antwerpen) – en een roze exemplaar van ‘Moochie Frozen Yoghurt’. Het festivalpubliek weet die mobiele gastronomie best te smaken. Zo gingen tijdens het Dranouterfestival niet minder dan1500 gehaktballen over de toonbank, terwijl dat er op het Cactusfestival vlotjes 1800 waren. Zeg ook niet zomaar ‘gehaktbal’ tegen de handgedraaide lekkernijen. Want het geheim schuilt binnenin, in de ingewerkte sauzen en hartige vullingen. Dagelijks varieert het aanbod: nu eens met een saus van truffels en champignons dan weer met een mengeling van curry en appel. Ook vegetariërs komen aan hun trekken bij de Balls & Glory truck, die deze zomer ook op WECANDANCE en de Gentse Feesten rondreed.

Foodtrucks rukken op


Die manier van culinair genot uit het vuistje is van over de Grote Plas komen aanwaaien. “De trend is heel populair in New York, waar op zowat elke hoek van de straat wel een foodtruck staat geparkeerd. België volgt schoorvoetend, in navolging van Amsterdam, waar er regelmatig foodtrucks in het straatbeeld opduiken”, vertelt Michiel De Burchgraeve, medezaakvoerder van fastfood cateringpartner Good Food, die een vloot van vijf Citroën Type H heeft rijden.

De HY, die karakteristieke ‘golfplatencamionette’ was in de laten jaren ‘40 al een opmerkelijke verschijning. Maar ook binnenin was het concept toen al innovatief. Eigenlijk had de Type H eind de jaren ’30 op de markt moeten verschijnen, als opvolger van de al even legendarische Citroën TUB. Maar Hitlers expansiepolitiek vertroebelde die plannen. Vandaar dat de H pas in juni 1947, tijdens het Parijse Salon de l’Automobile, zijn eerste publieke optreden mag maken. Dat was meteen een voltreffer. Hoe verklaar je anders dat deze bestelwagen het 35 jaar zal uitzingen en tot 14 december 1981 – de dag waarop het 473 289ste exemplaar van de band rolde – nagenoeg ongewijzigd bleef?

Volgens Michiel De Burchgraeve heeft hij zijn succes aan zijn nostalgische uiterlijk te danken. “Hij oogt heel charmant en zijn leuke voorkant heeft veel bekijks. Waar we ook komen, de mensen zijn heel enthousiast over de looks van het busje. De fantastische reacties die we op onze wagens krijgen, motiveren mij om te blijven uitkijken naar oude HY's om ons wagenpark uit te breiden. Maar ook praktisch is het een gemakkelijke wagen om mee te werken, zeker in vergelijking met andere oldtimer bestelwagens. Ons paradepaardje is trouwens een zeer zeldzame en unieke verlengde Citroën HY uit 1959!”

Van veewagen tot celauto


Oorspronkelijk dankte de H zijn populariteit aan zijn voorwielaandrijving, een laag brandstofverbruik en een voorbeeldige wegligging. Doordat alle techniek voorin zat geconcentreerd – motor, aandrijving en versnellingsbak – beschikte de wagen over een zeer praktische en vlakke laadvloer en dankzij zijn hoge en rechte opbouw was hij de gedroomde inspiratiebron van elke carrosseriebouwer en werd hij – bij wijze van spreken – in een handomdraai omgeturnd tot veewagen, hoogtewerker, ziekenwagen, assistentiewagen, pechverhelper, rijdend laboratorium, brandweerauto, ventwagen en arrestantenwagen. En, zoals gezegd, begint de Type H tegenwoordig vaak een tweede leven als camper, of als snackmobiel.

“Onze wagens worden vooral ingezet voor fastfood catering op events en festivals en zijn daarvoor specifiek ingericht”, schetst Michiel. “Zo is er een busje uitgerust met een complete professionele friteuse en zijn de andere exemplaren multifunctioneel uitgebouwd, conform de geldende HACCP-principes (een systematische aanpak die voedselveiligheidgevaren identificeert, evalueert en controleert), zodat we elke wagen kunnen inschakelen voor een specifiek gastronomisch gebruik, zoals wok, pasta, pita... Onze nieuwste HY, die in een vorig leven een ambulance was, hebben we volledig omgebouwd als mobiele bar, met een uitschuifbaar dak, barelementen en een sfeervolle verlichting… Al onze bestelwagens zijn overigens in het zwart gespoten. Behalve eentje, een witte HY die gebruikt wordt door Wim Ballieux van Balls & Glory en die wij volledig hebben uitgerust naar zijn culinaire wensen en vereisten.”

2121 onderdelen


Dit toegewijde duiveltje-vervoert-al dat uit amper 2121 onderdelen bestond, spiegelde zich op technisch vlak aan de Traction, waarvan hij de 11 pk sterke 1.9 liter viercilinder erfde.
“Hoewel al onze wagens, stuk voor stuk benzineversies, perfect rijwaardig zijn, worden ze met een trailer naar het event gebracht. Alleen al om de motor te sparen. Maar ook uit praktische en veiligheidsoverwegingen.”

Aanvankelijk werd de H in de Parijse fabriek aan de quai Javel geassembleerd, waar op topdagen 109 stuks van de band reden. Later verhuisde de productieketen naar Aulnay-sous-Bois. Maar er werden ook meer dan 10 000 stuks in Nederland geproduceerd. Van 1963 tot 1972, om precies te zijn. Zij waren te herkennen aan de opvallende scharnieren waaraan de portieren naar voren openzwierden. In tegenstelling tot de Franse modellen, die trouw bleven aan hun ‘verkeerd’ openende deuren.
Hoewel de H 1400 kg op de weegschaal neerzette, kon hij een nuttige last van 1200 kg meetorsen. Het lichtere broertje, de HZ uit 1949, kon 850 kg verstouwen. In oktober 1958 komt dan de HY op de proppen die 1500 kg last kon vervoeren. In 1961 doen de dieselversies HY DI en HZ DI hun intrede. Al even kenmerkend als de golfplaten, was ook de dubbele voorruit een typerend onderdeel. Dat ‘brilletje’ zou vanaf 1964 ingeruild worden voor een eendelig exemplaar.

Meer info over deze rijdende gastronomische juweeltjes op: www.good-food.be et sur www.ballsnglory.be

Top